Plug me in
Sinds 15 maart ben ik onderweg naar Australië in een elektrische auto. Zonder geld ben ik geheel afhankelijk van de energie die mensen mij via de website plugmeinproject.com aanbieden. De website biedt men de mogelijkheid hun locatie te selecteren en mij een maaltijd, slaapplek of stroom voor de auto aan te bieden. Afhankelijk van deze aanbiedingen wordt ook de route bepaald, ik reis van stopcontact naar stopcontact. Dit zorgt ervoor dat ik niet in een directe lijn naar ‘the land down under’ reis maar zigzaggend de wereld over trek. Voor Meltwater blog ik om de maand over de voortgang van de reis.

In mijn vorige blog eindigde ik in Teheran. Vanaf de hoofdstad wou ik de Perzische Golf bereiken, met de vele aanbiedingen die ik kreeg in Iran was dat bijna geen probleem. Toch kwam ik plots voor een uitdaging te staan. Mijn 30 daagse visum verliep en in Shiraz moest ik een verlenging aanvragen. Helaas kreeg ik de mededeling dat ik deze in Bandar Abbas moest verlengen. Dat was 600km verderop en dat moest ik binnen 40 uur bereiken. Een flinke opgave als je maar 200km kan rijden en 12 uur moet laden. Gelukkig bestaat social media. Ik nam contact op met een man die mij onderdak had aangeboden in Jahrom, een stad 200km verderop, ik kwam daar ‘s avonds aan en plugde de auto in. De gouverneur van de stad had op Telegram gezien dat ik daar aangekomen was en hij wou mij ontmoeten. Zo kwam hij naar mij toe en vertelde ik hem over mijn uitdagingen en dat ik nog een flink probleem had. Later moest ik 300km door de woestijn rijden zonder dat ik een oplaadpunt had. Hij belde gelijk zijn contacten bij de politie in een mini-dorp halverwege. Zij zouden mij opwachten en ik kon bij het politiestation bijladen en rusten, helemaal mooi geregeld.

Even over Telegram, dit is een app vergelijkbaar met Whatsapp en wordt hier veel gebruikt om contact met elkaar te houden. Niet alleen met chats, maar ook kan je kanalen volgen van wie er dan ook maar één geopend heeft. Een populaire blogger had over mij gepost en zo kwam het dat ik regelmatig herkend werd. Eerder deze dag kwam een auto op de snelweg naast mij rijden en voerde ik opeens met 100km/h een gesprek met de inzittenden van die auto. Ik werd gevraagd om te stoppen voor een paar selfies die weer op hun kanaal gedeeld werden. Bijzonder hoe de dingen hier soms gaan.

Terug naar Jahrom. Om 6 uur ‘s ochtends was de auto volgeladen en reed ik gelijk door naar Lar waar iemand op mij stond te wachten die mij had gezien op een Instagram kanaal van Asbebokhar, populaire autobloggers. Daar heb ik bijgeladen tot 9 uur en vertrok ik naar Bandar Abbas met de tussenstop op het politiebureau en belandde ik ‘s ochtends vroeg op het immigratiebureau waar ik het visum ging verlengen. Omdat ik lang moest wachten begon ik met het zoeken naar een slaapplek voor die nacht. Op Twitter plaatste ik een oproep met de vraag of er mensen zijn in de stad waar ik terecht kon. Ik kreeg meteen een reactie en vertelde de beste man dat ik na een wilde reis nu in het immigratiekantoor zat. Het duurde daar allemaal lang en viel in de wachtkamer in slaap. Ik werd wakker gemaakt door iemand die mijn naam riep maar hij had geen outfit aan en leek mij dus een local. Dit was een vriend van de jongen die ik op Twitter had benaderd en hij was mij komen zoeken. Hij hielp mij met het visumproces en eindelijk was het allemaal voor elkaar.
Ongelofelijk waar social media mij allemaal brengt deze reis, zonder al deze techniek was ik waarschijnlijk Nederland nog niet uit.

Vanaf Bandar Abbas ga ik de Verenigde Arabische Emiraten proberen te bereiken, daarover snel meer.

Lees hier de eerdere blogs: