Plug me in
Sinds 15 maart ben ik onderweg naar Australië in een elektrische auto. Zonder geld ben ik geheel afhankelijk van de energie die mensen mij via de website plugmeinproject.com aanbieden. De website biedt men de mogelijkheid hun locatie te selecteren en mij een maaltijd, slaapplek of stroom voor de auto aan te bieden. Afhankelijk van deze aanbiedingen wordt ook de route bepaald, ik reis van stopcontact naar stopcontact. Dit zorgt ervoor dat ik niet in een directe lijn naar ‘the land down under’ reis, maar zigzaggend de wereld over trek. Voor Meltwater blog ik om de maand over de voortgang van de reis.

Vorig blog eindigde ik in Oekraïne. Vanaf daar was mijn doel om voor 1 november Iran te bereiken. De winter zou snel inzetten en met lage temperaturen en sneeuw wordt dat met een elektrische auto een gevaarlijke missie. Bij temperaturen tussen 0 en 10 graden krijgt de auto 20-30% minder actieradius omdat de batterij minder energie vasthoudt. Zakt het kwik onder de nul, dan wilt de auto niet meer laden.

Via Moldavië, Roemenië en Bulgarije belande ik in Turkije. Voordat ik Turkije in ging postte ik een bericht op mijn Facebook-pagina met de vraag of mensen mij konden voorzien van energie in het land. Zo’n bericht plaats ik altijd voordat ik een land in ga. Dat bericht wordt dan gedeeld door mijn fans en ook taggen ze vrienden die zij daar kennen. Vaak levert dat adresjes op, maar deze keer geen respons. Hoe verder ik van huis kom, hoe moeilijker het blijkt om mensen te bereiken. Het lijkt vooral de taalbarrière te zijn die het lastig maakt. Een ‘offline’ road trip van 2.500 km stond mij te wachten. Gelukkig werd dit deels opgelost door mijn moeder die tijdens haar vakantie overkwam en een week met mij samen reisde.

Na vier weken survival belandde ik in het oosten van Turkije en kon ik de aanvraag voor het visum van Iran in gang zetten. Niet alles ging soepel. Het proces duurde langer dan verwacht omdat het toeristenbureau waar ik de aanvraag deed hun afspraken niet nakwam. De tijd drong. Op een blog las ik een verslag van 2 jongens die hun visum aan de grens hadden gekregen, in tegenstelling tot wat alle andere sites en de ambassade melden. Ik besloot mijn kans te wagen en reed in drie dagen naar de grens. Helaas voor mij bleek het hier niet mogelijk en was er geen andere mogelijkheid dan terug naar Erzurum te rijden. Ironisch genoeg begon het een dag later, op 1 november, keihard te sneeuwen. Precies de deadline waarvoor ik hoopte het land in te zijn om dit te voorkomen. Nu moest ik zes dragen heen en terug door de kou en sneeuw. Het was een uitdaging, maar uiteindelijk kwam het goed en kon ik eindelijk Iran binnen.

Tijdens de reis ben ik afhankelijk van mensen die mij online energie aanbieden. Over Iran maakte ik mij wat zorgen, omdat bijna alle sociale netwerken geblokkeerd zijn. Hierdoor dacht ik dat ik daar niet zo snel opgepikt zou worden. Echter werd ik vrij snel opgepikt door een groep jongens die bloggen over alles wat met auto’s te maken heeft en een populair Instagram account hebben (Instagram is het enige kanaal wat niet verboden is in Iran). Door een post van hun verspreide mijn verhaal zich snel door het land en leverde dat 80 (!) nieuwe aanbiedingen op. Nog nooit eerder kreeg ik uit één land zoveel aanbiedingen, en dat zo ver weg van huis. Iran was echt een ontdekking voor mij, de manier waarop ik door iedereen ontvangen werd was speciaal.

De Iraniërs zelf vonden het ook geweldig dat er hier een westerling was die hun land van de positieve (lees: echte) kant liet zien en ik verscheen dan ook bijna dagelijks in het nieuws. Waar ik normaal zelf veel voor publiciteit moest zorgen, leek het nu allemaal naar mij toe te komen.
Het bereiken van Iran leek mij ook een mooi moment om de Nederlandse pers een berichtje te sturen. Via de Meltwater app heb ik inmiddels een flink bestand opgebouwd met relevante influencers in, met name, de duurzame en mobiliteit hoek. Ik kies er een aantal uit die voor mij op dat moment het meest relevant zijn, bijvoorbeeld een journalist die recent een artikel over elektrisch rijden heeft geschreven. Die stuur ik dan het persbericht met een persoonlijk berichtje erbij en daarna hetzelfde bericht naar de rest van de lijst. Dit keer werd het onder andere door RTL Z opgepakt.

Na Iran wil ik de reis voortzetten richting Zuidoost-Azië. Helaas kon ik vanuit het buitenland geen visum krijgen voor Pakistan en is de enige manier om India te bereiken via Dubai. In het volgende blog meer over mijn plug me in reis door Iran naar de Perzische golf en de verdere voortzetting.