Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit. Cur deinde Metrodori liberos commendas? Duo Reges: constructio interrete. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus.

Istic sum, inquit. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Heri, inquam, ludis commissis ex urbe profectus veni ad vesperum. Zenonis est, inquam, hoc Stoici. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? At iste non dolendi status non vocatur voluptas. An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Poterat autem inpune; Quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis; Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat.

Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Sed quot homines, tot sententiae; Erat enim Polemonis. Erat enim Polemonis. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;

Igitur ne dolorem quidem. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Atqui pugnantibus et contrariis studiis consiliisque semper utens nihil quieti videre, nihil tranquilli potest. Ita credo. Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur.

Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius. Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Aliam vero vim voluptatis esse, aliam nihil dolendi, nisi valde pertinax fueris, concedas necesse est. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo.